|
PRONTUÁRIO PRÁTICO DO PORTUGUÊS DA GALIZA |
|
DR. CARLOS DURÃO |
LETRA X
xá (rei da Pérsia), já (adv.)
xaboco (poça;
xabregas), xabouco (xaboco)
xaile (xale), xale (roupa f.)
Xanto (rio da Anatólia; senhor de Esopo), xanto
(pedra preciosa), janto (de jantar), chanto (de chantar)
xáquema (xácoma),
xáquima (xáquema)
xaque-mate (xamate),
xeque-mate (xaque-mate)
xardão (sardão), sardão (peixe; azinheira; lagarto), Jardão (n.)
xarife (xerife), xerife (príncipe mouro)
xaroco (siroco), siroco (vento do Sara)
xarope (mezinha), jeropia (jeropiga), jeropiga (mezinha)
xastre (sastre), sastre (alfaiate)
xavier (acanhado),
Xavier (n.)
xebres (de xebrar), Sèvres (cid.), zebres (de zebrar),
Zebres (top.)
xénio (ant. presente para hóspede), génio (espírito;
talento)
xeno (xénon),
xénon (el. quím.)
xente (dial.: gente),
gente (pessoas)
xeta (beijo), cheta (chavo)
xifoide (apêndice do esterno), xifóideo (rel. ao xifoide), xifoideu (xifoide)
xilo (algodoeiro), xílon (celulose), Chilo (n.)
xofre (enxofre),
Xofre (n.), Jofre (marechal fr.), enxofre (el. quím.)
xingar (provocar), chingar (tocar), chincar (chingar), cincar (falhar), gingar (menear)
xurelos (pl. xurelo), Xurelos (top.)